Giełda papierów wartościowych w Polsce otwarta została w Warszawie 12 maja 1817 r. W XIX w. przedmiotem handlu na giełdzie były przede wszystkim obligacje i weksle. Sesje odbywały się w godzinach 12.00 - 13.00.  W latach między I a II wojną światową giełdy w Polsce działały na podstawie rozporządzenia Prezydenta o organizacji giełd. W tym czasie poza  giełdą warszawską istniały jeszcze giełdy papierów wartościowych w Katowicach, Krakowie, Lwowie, Łodzi, Poznaniu i Wilnie, 90% obrotów koncentrowało się jednak na giełdzie warszawskiej. Giełda w Warszawie została zamknięta w momencie wybuchy  II wojny światowej.

     Narzucony po 1945 roku systemem gospodarki centralnie planowanej uniemożliwiał odbudowanie giełdy. We wrześniu 1989 r. nowy, niekomunistyczny rząd rozpoczął program zmiany ustroju i odbudowy gospodarki rynkowej. Głównym motorem zmian strukturalnych była prywatyzacja i rozwój rynku kapitałowego. W przeciwieństwie do doswiadczeń innych krajów, gdzie prywatyzacja prowadzona była w ramach istniejącej już struktury instytucji finansowych, w Polsce - równoczenie z prywatyzacją - konieczne było stworzenie niezbędnej infrastruktury rynku kapitałowego. Pięćdziesięcioletnia przerwa w funkcjonowaniu polskiego rynku kapitałowego stworzyła sytuację pustki prawno - instytucjonalnej. Oznaczało to w praktyce brak doświadczeń i wiedzy fachowej, lecz również ogromne możliwości rozwoju. Rozważając kilka alternatywnych rozwiązań, zdecydowano się na bezpośrednie nawiązanie do wzorców zagranicznych rynków kapitałowych, a więc przeniesienie nowoczesnych rozwiązań regulacji prawnych i organizacyjnych. Obserwowana standaryzacja i globalizacja rynków kapitałowych na świecie nie stwarzała większych szans oryginalnym modelom krajowym. Zaletą takiego wyboru było zdecydowane przyspieszenie procesu i przyjęcie od razu rozwiązań docelowych.

     Opracowanie szczegółowych procedur nowoczesnego obrotu giełdowego w okresie zaledwie kilku miesięcy było możliwe dzięki pomocy merytorycznej i finansowej Spółki Giełd Francuskich (Société de Bourses Françaises) i Centralnego Depozytu SICOVAM. Ważnym elementem powstającego rynku kapitałowego była regulacja prawna, którą należało opracować od początku. W lipcu 1990 roku opracowany został pierwszy  projekt ustawy regulującej publiczny obrót papierami wartościowymi W dniu 22 marca 1991 roku Sejm uchwalił ustawę Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych. W odniesieniu do giełdy ustawa ta określiła, że instytucja ta powinna zapewniać:

• koncentrację podaży i popytu na papiery wartościowe dopuszczone do obrotu giełdowego w celu kształtowania powszechnego kursu
• bezpieczny i sprawny przebieg transakcji i rozliczeń
• upowszechnianie jednolitych informacji umożliwiających ocenę aktualnej wartości papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu giełdowego

     Akt założycielski Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie Minister Przekształceń Własnościowych i Minister Finansów reprezentujący Skarb Państwa podpisali 12 kwietnia 1991 r. 16 kwietnia, czyli cztery dni później, odbyła się pierwsza sesja giełdowa z udziałem 7 domów maklerskich, na której notowano akcje 5 spółek. Wpłynęło wówczas 112 zleceń kupna i sprzedaży, a łączny obrót giełdy wyniósł 1.990 zł (2 tys. USD).

     W 1991 roku Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie została przyjęta w poczet członków korespondentów Światowej Federacji Giełd (World Federation of Exchanges). W październiku 1994 r. polska giełda została pełnym członkiem tej organizacji. Od 1992 r. giełda warszawska jest również członkiem korespondentem Federacji Europejskich Giełd Papierów Wartościowych (FESE).

Już wkrótce kompedium wiedzy o światowych giełdach papierów wartościowych.

Źródło: Giełda Papierów wartościowych w Warszawie SA